Aandacht voor ruimte ~ ruimte voor aandacht

Het is de achterliggende niet-vorm die de vorm ziet.
En zichzelf daarin spiegelend niet herkent.
Totdat niet-vorm uiteindelijk niet-vorm als zichzelf ver-klaart,
en vorm zijn betekenis ont-waart.

(uit: eigen aantekeningen)

In het dagelijks leven gaat onze aandacht voortdurend naar allerlei gedachten en emoties, naar bezigheden en taken die we verrichten, naar dat wat we gaan doen of wat we hadden moeten doen enzovoort enzovoort. Dat is natuurlijk en volkomen normaal.

Met die aandacht zelf, die er altijd is, houden we ons eigenlijk nooit bezig. Toch is het die aandacht die met ons meest wezenlijke overeenkomt. Het is al vanaf ons eerste moment onveranderlijk met ons. Het is onze aandacht waar ons hele persoonlijke leven zich in afspeelt (wat anders dan onze aandacht is het ge-waar!). Het is het diepste van ons, dat de wereld onbevooroordeeld tegemoet treedt, niets moet of behoeft, zelf altijd waar is, het-geen-dat voor alles beschikbaar is.

Aan de oppervlakte zijn we dat wat aandacht vraagt, maar in de diepte zijn we dat wat aandacht geeft. De twee-eenheid. Door onachtzaamheid en gewoonte zijn de meeste mensen geïdentificeerd met alleen dat van ons wat aandacht wil hebben en dat is wat tastbaar, aanwijsbaar is. Maar het is juist de aandacht zelf waar we op een dieper niveau EEN mee zijn, het onveranderlijke… , met dat wat je als kind al was. En het is juist dat waar we weer naar verlangen als we het menen kwijt te zijn.

We kunnen ons ook helemaal richten op deze aandacht zelf. Door ruimte te geven aan die aandacht zelf, kan die aandacht zich vrij maken van dat waar het zich normaal altijd op richt. Deze ruimte voor aandacht vergroot je aanwezigheid, IS je aanwezigheid, het “Ik ben”. De ruimte, de aandacht en jezelf vallen samen, zijn Een en het Zelf-de.

Je eigen aanwezigheid wordt zo in de ruimte om je heen door en als jezelf herkend. Het ervaren van je eigen aanwezigheid, – die intrinsiek leeg, zonder vorm is -, is een eenwording met jezelf. Je merkt dat je wezen altijd aan is, – aanwezig is -.

Er is sprake van een bewust ‘zijn’, van bewustzijn wat je in wezen bent. Bewustzijn is hezelfde als aandacht als het eenmaal als het ZELF, het ZIJN, herkend is.

Door de aandacht bewust te richten op de lege ruimte om je heen kan in volle ledigheid je eigen volledigheid steeds meer worden waargenomen. Het bewustzijn, dat wat je ten diepste bent, is altijd al volledig geweest. Ten diepste kan je niets worden afgenomen en er kan niets aan je worden toegevoegd.

In feite is er sprake van ‘her-inneren’, dat wil zeggen dat wat eerst ‘buiten’ je leek, ‘innerlijk’ wordt, als het ware buitenste-binnen keert. Alles verschijnt binnen je aandacht, binnen je bewustzijn, dus eigenlijk in je. Je ervaart dat je eigen aanwezigheid niet is begrensd door je lichaam. (Op het moment dat je dat werkelijk ziet – je je dat herinnert, merk je dat je dat inderdaad vergeten was of dat je je er in ieder geval niet meer bewust van was.)

Dit besef is me zo dierbaar dat ik het graag wil leven, delen en doorgeven.
Het zien wie je wezenlijk bent, is het grootste dat je jezelf kan geven.

“Aandacht voor ruimte ~ ruimte voor aandacht”; Ons leven en werk in Juseu is onmiskenbaar de uitwerking en vertaling van dit motto.

“As you go about your life, don’t give 100 percent of your attention to the external world and your mind. Keep some within.”
(Uit: Eckhart Tolle, Oneness With All Life)




Voor meer eigen teksten als AANTEKENINGEN bij “aandacht voor ruimte ~ ruimte voor aandacht” kun je HIER klikken.
Heb je zin om eens aan “aandacht voor ruimte ~ ruimte voor aandacht” in welke vorm dan ook deel te nemen in Juseu, neem graag contact op.

Kees Bolt (1960). – Zo lang als ik me kan herinneren draag ik vraag en antwoord rond het existentiële thema – ‘wie ben ik’ – met me mee. Vanaf de vroege kindjaren toen de eenheid nog van Zelfsprekend was, heeft dit thema (ik zou nu zeggen “To Be or Not To Be”) mij altijd diep gefascineerd. Ik durf te zeggen dat ook latere keuzes in mijn leven, voor zover in eigen hand, nooit los stonden van de prioriteit die ik aan dit onderwerp in mijn leven heb willen geven.
Ik ben econoom geworden en heb 12 jaar in Amsterdam als zelfstandige gewerkt. Maar studie en werk hebben zich altijd verenigd of afgewisseld met periodes van aandacht voor bewust zijn – het wezen -. Vanaf 1995 heeft ons leven zich geleidelijk verplaatst naar Juseu, een plek in de stilte. In 2001 werd onze zoon Milan geboren. Snel daarna zijn we ons hier definitief gaan vestigen. We delen onze leefomgeving nu voor een groot deel van het jaar met gasten die van de stilte en de mooie natuur willen genieten, of met hen die deelnemen aan de verschillende actviteiten.